شماتت

بعضی
ها ، باجناقشان که ضرر می خورد ، شب  پیش عیالشان می نشینند و می گویند : «
چون این کار را کرد ، این طور شد.» به تو چه؟! شاید برای زیادی اجر است که
داغ اولاد دیده ، همه کسانی که گرفتار می شوند دلیل بر بدیشان نیست…
هیچ وقت کسی را شماتت نکنید! هر کس گرفتاری پیدا کرد، حق ندارید قضاوت
کنید. نگویید که «فلانی که این پیشامد برایش اتفاق افتاد به خاطر این است
که فلان کار را کرده است.» ما چه می دانیم؟ ما حق نداریم چیزی بگوییم.
در قیامت از ما سوال می کنند و می گویند: «چنین چیزی نبوده و شما اشتباه
کردی، و ما او را به خاطر اینکه بنده ی خوبی بود گرفتار کردیم، شما چه حقی
داشتی که چنین حرفی زدی؟» باید جواب بدهی. حتی به دلمان هم نباید خطور
بدهیم که فلانی چون آن کار را کرد این پیشامد برایش شد.
برخی خطورات قلبی هم نوشته می شود ولو به کسی هم چیزی نگفتی، اما همین که
در قلبت خطور دادی ، آن را می نویسند. چرا شماتت می کنیم. که فلانی چون بد
بود ،این پیشامد برای او اتفاق افتاد. داغ اولاد دید،آتش سوزی برایش شد،
مالش از بین رفت ، ما نمی توانیم بگوییم ،باید لال بشویم .


برگرفته از سخنان مجتهد تهرانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.